به نام خدا

پیامبران برای این آمدند که بشر با توجه به استعدادهایش رشد و نمو کند، تا دست از جهالت و خودخواهی بردارند و کنار یکدیگر به کمال برسند. خاتم دهنده این پیامبران، پیامبر اسلام با کاملترین برنامه آمده است. برای ما آمده است و خداوند ما را قابل دانسته که دینش را برای ما کامل کرده است. ما هم اسم خودمان را مسلمان گذاشته ایم. روز بعثت شاید باید روز بعثت ما هم باشد. این روز بر شما مبارک.

به نام خدا

پیش نویس: این بلاگفا این روزها خیلی اذیت کرد. هر چیزی که ما نوشتیم پروند.

کم کم دارم از شوک در میآیم. دوره ایی جدید شروع شده که باید دوباره فکر کرد، دوباره تصمیم گرفت و دوباره ساخت. بعضی وقتها آدمها توی زندگی "خیلی" به همفکری دیگری نیاز دارند تا تصمیماتشون را بگیرند. خدا را شکر که در اطراف من آدمهایی هستند که میتوانم در این موارد روی آنها حساب کنم. بزرگترین کمک فکری هم که از طرف شریک زندگی میرسه.

پ.ن. دیروز روز میلاد امیرمومنان بود. این روز را به شما تبریک میگویم. و همین طور گرامی میدارم این روز را به افتخار مردان مرد. تبریک خاص و مخصوص از طرف فرزند برای بابام.

پ.ن.2 این دومین باری است که دارم این متن را میفرستم

به نام خدا

دیروز ما یک روز خوب داشتیم در میان جنگل همراه با یک رودخانه زیبا و کلی آبشار! از دیدن لذت بردن اطرافیانم خیلی خوشحالم مخصوصا بانو و برادرم که موقع شنا در اوج ذوق زدگی بود. آبی خنک و شفاف (که کمتر در مالزی پیدا میشود) همراه با حریانی ملایم و عمق مناسب لذت شنای دوباره در رودخانه را به ما داد. 

پ.ن. فیس بوک هم فیلتر شد ؟!!

به نام خدا

در این روزهایی که فوتبال ایران تلخ کام است، شاید برای آبی ها این آخر فصلی شیرینی ایی به همراه داشت. ضمن تشکر از فولاد خوزستان، قهرمانی استقلال بر آبی ها مبارک.

به نام خدا

ممنون از همه که حدس زدند. البته من بیشتر منظورم روی زمانش بود تا خود موضوع. زمان کاملا با پیشبینی بنده درست از آب درآمد و ظهر بانو فهمیدند. موضوع هم این بود که من هیچ قرصی توی این مدت نخورده بودم. البته کامتنها باعث شد از تجربه آقایون و حسن ظن خانوم ها هم بهره مند شویم. (شکلک خنده به صورتی که سری کامل دندانها معلوم شود)

بانو با کلی عکس و خاطره برگشته است. باید یکبار مفصل درباره این غربت بنویسم. تماما با یک پارادوکس قوی همراه میشوی و این هدفت هست که تو را به پیش میبرد. حیف ایران و ایرانی...

به نام خدا

دیشب تا ساعت 11:30 شب "تنها" توی آزمایشگاه بودم. امروز هم از صبح زود. کارهای اینجوری را خیلی دوست دارم ولی بشرطی که تنها نباشم و در ضمن جواب هم حاصل شود. عصر که آمدم خانه حسابی خسته بودم و چون چیزی نخورده بودم نهار را خوردم و خوابیدم.تا اینجا مقدمه.

بعد از خواب هم بلند شدم کل خانه را جاو زدم و بعد هم تی کشیدم و وسایل را مرتب کردم و شستشو و... بععععععععععععععله. همکنون بانو در هواپیما هستند به مقصد من.

پ.ن. یک کار بوده که من باید انجامش میدادم ولی انجام ندادم. مطمئنم بانو متوجه میشه ولی میخوام ببینم کی. شما چی حدس میزنید؟

به نام خدا

حوصله نوشتن نبود ولی حسب الامر بزرگترها!!! این پست به تحریر در آمد.

درباره سریالهای نوروزی تلویزیون (که هنوز  همه شان را تمام نکرده ام) نکته خاصی نبود جز اینکه میخواستند طنزی ساخته باشند. من که انتظارم از آقای مدیری بالاتر از اینها بود همه اش هنگام دیدن سریال غرغر میکردم که این چه چیز کش داری است که ساخته شده هر چند بعضی صحنه های فوتبالی اش بد نبود. ولی به نظرم آخرش فوق العاده و به صورت کاملا سمبلیک تمام شد و با شعر تیتراژ شب های برره تمامش کرد. همه میدانند که شصت چی که بود و برره کجا و دیالوگهای آخر این فیلم یعنی چه.

ولی در این میان کار نو و پر جنبو جوش و مفرح و نویی هم به نام کلاه قرمزی اجرا شده بود که من واقعا لذت برم از دیدن برنامه های ایرج طهماسب و حمید جبلی. با وجود اینکه برنامه برای کودکان ساخته شده بود نکات ظریف و لطیفی را در این قالب گنجانده بودند و به نظرم از کارهای امسال یک سر و گردن بالاتر بود و تنها مجموعه نوروزی موفق از دید من بود.

عید امسال هم فقط با یک سری شوخی همراه بود و ماه عسل هم قصه ایی قدیمی که حال و هوای عید خیلی نداشت هر چند در بسیاری از سکانسها سعی در "عوض کردن حال وهوا"ی خانه ها داشتند.

البته فقط تا حالا مرد دوهزار چهره را تمام کرده ام.

پ.ن. حالا که بحث برنامه های تلویزیون بود، چه میکنه این نود.

به نام خدا

با ارزوی سالی خوب و پر از موفقیت با چشم اندازی زیبا همراه با سلامتی و شادی برای تمام ایرانیان، سال نو همگی مبارک.

به نام خدا

چهارشنبه سوری هر پیشینه و سمبلی که دارد و سرچ آن در اینترنت خیلی سخت نیست، ولی در حال حاضر تبدیل شده است به قراری برای شادی. این خود میتواند بسیار مفید باشد برای ملتی که در سختی به سر میبرند تا شاید شبی فارق از هر گونه فکر و خیالی به جشن و دیدار همدیگر و بازی بپردازند.

حال در این میان رفتارهای اشتباهی هم دیده میشود و برخی رفته اند در فکر این که فقط "بترکونند". این هم تا حدی بد نیست ولی به شرطی که از حد شوخی به آزار نرسد و از حد سلامت به ایجاد خطر جانی.

به نام خدا

یکی از خصایص انسانی که اگر در هر فردی دیده شود افراد را به خود مجذوب میکند و جزو حسنات یک فرد حساب میشود، "اخلاق نیکو" و "اخلاق مداری" است. این دو با هم متفاوت هستند و اولی آسان تر از دومی است. این دو خصیصه در پیامبر اسلام، درود خدا بر او و  خاندانش باد؛ به صورت برجسته ایی ظهور داشته است. با تبریک سالروز میلاد پر برکت ایشان، شاید وقت خوبی باشد که ما هم با خود عهد ببندیم تا کمی خوش اخلاق تر و اخلاق مدارتر شویم. بهترین اسوه و الگو هم که در این روز جلوه نمایی کرده اند. بیایید در دنیایی که مسلمانان را خشن، بی اخلاق، به دور از عطوفت انسانی و غیره میشناسند، حداقل برای خود اثبات کنیم که مسلمانی این گونه نیست.

خداوندا به حق فرستاده رجمتت که در این روز دنیا به حضورش حجتی دیگر یافت ما را از رحمت بیکران خود بهره مند ساز و کمکمان کن که اخلاق خوش و اخلاق مداری یکی از خصوصیات ما شود.

میلاد نور دل خداجویان محمد مصطفی و ادامه دهنده راهشان جعفر صادق، درود خدا بر آن دو باد؛ بر شما مبارک.

به نام خدا

روز چهارشنبه صبح زود با بانو رفتیم فرودگاه و بانو الان در وطن به سر میبرند. حدود دو هفته قبل از آن سالگرد ازدواجمان بود. توی این مدت این اولین باری هست که از هم جدا میشویم. ولی زندگی میدان تجربه است. شاید فرصت بدی نباشد برای خود آزمایی دوباره درباره زندگی ایی که در آن با هم بودیم و الان جور دیگری تجربه اش میکنیم. اینکه در زندگی با هم چه چیزهای خوبی داریم که شاید کمتر به چشم بیایند.

بعد از حس دلتنگی و بی حوصلگی اولین چیزی که پیش میاید کلی حرف است که توی ذهنت قلمبه میشوند و نمیتوان آنها را در تماسهای تلفنی و چتی و ... بیان کرد. هر چند موقعیتی است که سرم خیلی شلوغ است.

به نام خدا

خب دیدید که فیلمی که در گاهی نامه معرفی شده بود جایزه اسکار گرفت. آن هم نه فقط به عنوان بهترین فیلم بلکه اگر اشتباه نکنم 7 جایزه اسکار را به خود اختصاص داد. شک نکنید که دست هایی در کارند.

و بعد اینکه رخدادی در راه است که اگر حوصله ایی بود بعد از رخ دادنش به آن اشاره خواهم کرد. فقط اینکه دلتنگی به همراه دارد.

پ.ن. استاد راهنمای من خیلی آدم خوبی است ولی دارد کفر مرا در میآورد!!!

به نام خدا

این نوشتار فقط به صورت کامنت هست. ما بعد از رفتن مادر مجبور شدیم فوری به یک سفر بیایم و هنوز هم اینجاییم. اینجا فکر میکردم فارسی نشود نوشت ولی میشود فقط چند حرف را نمیشود نوشت. ممنون از همه کسانی که با کامنتی خوشحالمان کردند و کسانی که سر زدند. در خدمتم بعد از سفر. جای همگی خالی البته نه موقع های کاری.

به نام خدا

این روزها، روزهای آخری هست که در کنار مادر در این سفر بسر میشود. بر رسم روزگار دقیقا در این روزها گزفتاریها دو چندان میشود که از طرفی شیرینی کنار هم بودن کمتر حس شود، و از طرفی دیگر تلخی رفتن برای لحظاتی فراموش.

ولی دلتنگی پدر و مادر هم آرامشی است برای ما و خودشان در رفتن.

به نام خدا

فرا رسیدن ایام محرم را تسلیت میگویم. برای من محرم و رمضان جدای بقیه سال است. شاید این دو زمانی هستند که انسان نگاهی به خود و اطرافش بکند و بهتر شود. وقتی برای شناخت خوبی ها و شاید عمل کردن به آنها.

در اوایل محرم فوت مادر دوست وبلاگیمان، شهلا خانم؛ خبری دردناک بود. ولی چیزی که من از ایشان در هنگام سفرشان شنیدم خاطره های خوبی بود که در ذهن اطرافیان و ما خوانندگان وبلاگشان گذاشت. به شهلا خانم و همسرشان علی آقا و خانواده محترمشان تسلیت میگویم. یادشان به نیکی باد.

چیز دردناکی که در محرم یادآور میشود این است که برخی اوقات خوبیهای بزرگ همراه میشوند با بدیهای بزرگ؛ و دل به درد می آید از حماسه حسینی. چشم عبرتی باید گشود و درسی گرفت.

به نام خدا

شاید توی زندگی کنفرانس رفتن و سخنرانی خیلی پیش بیاید ولی این یکی برای من متفاوت بود چون چشمان مشتاق مادرم را در بین مستمعین میدیم. جای همگی خالی خیلی خوش گذشت. محل کنفرانس توی یک هتل بود. فقط من نمیدانم توی این مالزی چرا اینقدر سالن ها سرد هستند. کلیه هایم از سرما درد گرفته بود و مجبور بودم مرتب سالن را ترک کنم و چای ایی بخورم تا گرم شوم!!!

پ.ن. شب یلدای همگی خوش. ما که امشب مهمان هستیم.

به نام خدا

سخنانش همیشه برای من خوشایند است و تفکر برانگیز. احساسی چندگانه وجودم را فرا میگیرد وقتی که میخواهم چیزی از او بگویم یا بنویسم. عید غدیرش مبارک باد.

به نام خدا

باید قدر لحظه لحظه این روزها را دانست، ولی حیف که کارها نمیگذارند که از صد در صدش استفاده کنم.

پ.ن. با آمدن مادر و امتحان کردن فلفل های بسیار تند اینجا که نسبت به ایران خیلی تندتر است، بانو هم با کشف استعدادش در فلفل خوردن غذاهایی طبخ میشود بسی تند و خوشمزه. کسی هم به فکر این نیست من چه جوری نخورم. تقریبا دو برابر قبل اشتها دارم.

به نام خدا

این روزها که ما حسابی "مامان خون" مان کم شده بود داریم جبران میکنیم. هر چند که این کارهای دانشگاه هم وقت میگیرد. تا حالا چند جایی رفتیم و گشتیم و جای همگی را خالی کرده ایم. ولی بیشتر وقتمان را به با هم بودن و از زمین و زمان گفتن صرف کرده ایم. حالا تا کی این حرفها تمام شود من نمیدانم.

توی یک کنفرانس بین المللی هم یکی از مقالاتم برای سخنرانی قبول شده و خب باید به کارهای آن هم برسم. اینجا عید قربان روز دوشنبه است. پیشاپیش این عید را به همه تبریک میگویم و امیدوارم که این ایام را با شاد کامی بگذرانید.

پ.ن. از همه کسانی که سر میزنند و من در مقابل نمیتوانم لطفشان را فعلا جبرای کنم، تشکر میکنم جمیعا!!!